Skip to main content

पंख

 पंख

- डॉ. मुकुल स. गोडबोले

पंख फुटले तुज
पण उडता ही येईना
घाई झाली, तुज
तोल सावरेना

नाविन्याची आवड
एरवी मिळेना सवड
कडा पहारा असे
घरच्यांचा तुजवर

आता कुठेशी आलास बाहेर
केले अविचारी सीमोल्लंघन
कोणी नाही आसपास
नाही म्हणण्या तुज

तुज बंधन घालण्याची
इच्छा नाही मज
पंखांची ताकद समज
नि मग हो स्वैर

Comments

Popular posts from this blog

आंब्याचे झाड!

  आंब्याचे झाड! - डॉ. मुकुल स. गोडबोले कोईतून जन्म घ्यावे, धरणीमातेचा हातभार, वृक्ष असावे आंब्याचे, कल्पतरू, सर्वांना आधार! पाना-फांद्यांचा पसारा, देई सावली व थंड वारा, वाटसरू वा गाय-वासरू, विसावी छायेत आईच्या! सणा-सुदीला तोरण, हिरवी आंब्याची पानं, उन्हाळा, पावसाळा, हिवाळा, पानांचा डौल सदाबहार! वर्षभर चाले कारभार, वसंत ऋतूत येई बहार, मोहोर, कैरी, आंबा, उल्हासित होई उन्हाळा! आंबट, पण उत्साहवर्धक, कैरी ची मजाच न्यारी, लोणचे, पन्हे, साखरंबा, बरणीत वर्षभर टिकवा! फळ आंब्याची थोरवी पहा, अल्लड युवराज होई राजा, केसरी, सुवासीन, चवदार, बागायतदारांना काळजी फार! सीझनचा पहिला आंबा, किंवा दर उतरेस तोवर थांबा, आमरस, चिरून, वा आइस्क्रीम खा, आंबा नं आवडे? डोके तपासा! हापूस, पायरी, तोतापुरी, ३०० हून अधिक जाती, आंबा कोकणचा वा मलीहाबाद, महती पोचली अटकेपार! कलम करून एकाच झाडावर, कैक जातीचे आंबे उगवा, एक असो वा अनेक, फळाच्या चवीत गोडवा! कलमी आंबा दुसर्‍या जातीचा, तरी झाड ना करे हाल-अपेष्टा, स्वतःचे कायदे नियम ना लादी, आंबा राखी मूळ गुण व जाती! पोटची कोय अर्पूनी, फेडतो मातीचे देणे, धडे घ्यावे माणसाने, कि...

तुझा, मुकुल

  तुझा , मुकुल - डॉ. मुकुल स. गोडबोले   वाळलेला दाणा , मज पेरले तुझ्या कुशी लाभले पाणी , रवी , हवा , तुझी छाया नि माया , धरती माता काळ जरा उलटला , नि कोंब मज फुटला जन्मलो नि वाढलो , तू माझी आभाळमाया आईच्या कुशीत खेळण्यात मग कसला आलाय झगडा ? तुझ्या गर्भातून डोकावता नमन तुज करितो माता वाढ होण्यास माझी मुळं रोवली तुझ्यात कधीही नं कुरकुरता , ती तू सामावली स्वतःत सामर्थ्य माझे मज , अवगत तू केले गर्भसंस्कार उत्तम झाले , तुझ्या हातभारे , मला गोंडस रूप आले मुकुल ते वृक्ष वाढलो तुझ्यामुळे पानं , फुलं , बिया वाहतो तुज हर ऋतूत , त्याचेही तू करसी चीज , जन्म देऊनी नवीन मुकुल आपुले नाते इतके घट्ट धरून ठेविसी एकसंघ उन्मळून जरी पडलो परी तुझ्यात परत सामावलो सांभाळ ग आई मज मी बाळ तुझ्या   कुशीत   आलो  

Beyond Face Value: The Need for Deeper Understanding

In a world where first impressions often dominate social interactions, many people tend to form their opinions based on surface-level appearances. Whether in personal encounters, professional environments or social media exchanges, judgments are often made instantaneously—by the way someone looks, speaks, dresses, or behaves at a glance. While this instinct may be natural, it is also misleading and can prevent individuals from truly understanding others and situations. Superficial judgments are rarely accurate. A quiet person may be mistaken for arrogant when, in fact, they are simply thoughtful or shy. A well-dressed individual may be assumed successful without anyone knowing the struggles or sacrifices they face or their true intents. Similarly, someone with a cheerful presentation may be hiding deep personal battles. Judging people solely as they appear or portray themselves overshadows the nuances of human behavior and denies the depth of their individuality, leaving behind only ...